Ο βουλευτής του ΚΚΕ Χ. Κατσώτης, η μάνα της Βούλτεψη και η μαρτυρία της Έλλης Παππά (χήρας Νίκου Μπελογιάννη) για το σύστημα υγείας της ΕΣΣΔ.
Πανηγύριζε χθες όλη η διαδικτυακή τρολλαρία του Περισσού, διότι ο βουλευτής του ΚΚΕ Χρήστος Κατσώτης «έριξε φάπα μέχρι το Βλαδιβοστόκ» στην Σοφία Βούλτεψη, λέγοντάς της: «Εσείς δεν πήγατε την μάνα σας στη Σοβιετική Ένωση να γίνει καλά;», κι αυτή «το βούλωσε».
Βέβαια, είναι γνωστό ότι ο Γιάννης Βούλτεψης ήταν αριστερός, οπότε δεν αποκλείεται να είχε πάει την γυναίκα του στην ΕΣΣΔ για θεραπεία, αν αντιμετώπιζε κάποιο πρόβλημα υγείας. Το παραμύθι, ότι η ΕΣΣΔ ήταν πρωτοπόρος στα θέματα υγείας, είχε «πιάσει», όχι μόνον στους αριστερούς, αλλά και σε καλοπροαίρετους (και ευκολόπιστους) ανθρώπους, που δεν είχαν σχέση με την αριστερά.
Επειδή τίποτα δεν πρέπει να μένει αναπάντητο στους μύθους της αριστερής προπαγάνδας, θα σας μεταφέρω την φρικιαστική εμπειρία της γυναίκας του Νίκου Μπελογιάννη και γνωστής κομμουνίστριας Έλλης Παππά, από το σύστημα υγείας της ΕΣΣΔ, όπως την περιγράφει στο βιβλίο της «Μαρτυρίες μιας Διαδρομής» - το οποίο συνιστώ ανεπιφύλακτα σε όλους τους αριστερούς, μπας και ξεστραβωθούν.
Η Έλλη Παππά, είχε αποφυλακιστεί το 1964, αφού εξέτισε ποινή 14 χρόνων φυλάκισης για την υπόθεση Μπελογιάννη - είχε καταδικαστεί σε θάνατο, αλλά δεν εκτελέστηκε, γιατί είχε γεννήσει στην φυλακή τον γιό του Μπελογιάννη. Το 1965, λοιπόν, με υπόδειξη της αδερφής της, η Ελλη Παππά αποφάσισε να πάει στην ΕΣΣΔ για μια εγχείρηση θυροειδή.
Η πρώτη ψυχρολουσία, ήρθε κατά την διάρκεια του ταξιδιού, από την σύζυγο του Κοριούκιν, Σοβιετικού πρεσβευτή στην Αθήνα, με την οποία συνταξίδευε: «Τότε κατάλαβα τι εννοούσε η Κοριούκινα, όταν μου είπε στο καράβι που μας έφερνε στην ΕΣΣΔ: “Δεν καταλαβαίνουμε τι σας κάνει να έρχεστε στην Σοβιετική Ένωση για θεραπεία. Εμείς αντίθετα προσπαθούμε να ερχόμαστε στην Ελλάδα για τους ίδιους λόγους”».
Σημειωτέον, ότι η εμπειρία της Παππά δεν ήταν από κάποιο νοσοκομείο για τους απλούς πολίτες της ΕΣΣΔ, αλλά από νοσοκομείο της «ελίτ»: «Ήρθε η μέρα της εισαγωγής μου στο νοσοκομείο “Τσεντράλναγια”, όπου νοσηλεύονταν τα στελέχη των ξένων κομμάτων - και του σοβιετικού».
Ιδού πώς περιγράφει την υποτιθέμενη «ανωτερότητα του σοβιετικού συστήματος υγείας»: «Έδωσα στους γιατρούς τις εξετάσεις από την Ελλάδα, κυρίως την εικόνα της λειτουργίας του αδένα από το σπινθηρογράφημα που είχα κάνει στον “Ευαγγελισμό”. Μαζεύτηκαν όλοι -ανάμεσά τους ο καθηγητής που θα μου έκανε την εγχείρηση και που έγινε λίγο αργότερα υπουργός Υγείας και μια διάσημη καθηγήτρια- και περιεργάζονταν με περιέργεια και παντελή άγνοια το σπινθηρογράφημα. Μου έκανε εντύπωση η άγνοια τόσων καθηγητών για τις πιο εξελιγμένες διαγνωστικές μεθόδους».
Και συνεχίζει με τα περί της εγχείρησης: «Ήταν χειρότερα από το Νοσοκομείο Κρατουμένων “Ο Άγιος Παύλος”. Με ξύπνησε ένας φοβερός πόνος στο λαιμό. Πρόλαβα να καταλάβω πως οι νοσοκόμοι που με μετέφεραν από το φορείο στο κρεβάτι δεν στήριξαν το κεφάλι μου, που έγειρε πίσω, τεντώθηκε ο λαιμός με το φρέσκο τραύμα και με τρέλανε ο πόνος... Μου βάλανε δύο ορούς στους μηρούς. Υποδόριους! Σε λίγες ώρες οι μηροί είχαν πρηστεί και πονούσαν αφόρητα. Στο Νοσοκομείο Κρατουμένων οι οροί γίνονταν ενδοφλέβιοι και δεν τους έπαιρνες είδηση. Δεν μπορούσα να καταλάβω τις σοβιετικές μεθόδους, αλλά δεν μπορούσα και να μην επαναστατήσω. Το βράδυ το πρήξιμο και ο πόνος είχαν φτάσει στο απροχώρητο. Ζήτησα να βγάλουν τους ορούς. Με κοίταξαν οι νοσοκόμες στην αρχή με αμηχανία, ύστερα με κατανόηση, ρωτήσανε τους γιατρούς και σε λίγο μου βγάλανε τους ορούς. Έπειτα είχαν σειρά τα σωληνάκια στη μύτη, που μου έφερναν ασφυξία. Ζήτησα να μου τα βγάλουν κι αυτά».
Ας δούμε τώρα και την ακόμα πιο μαρτυρική, οδοντιατρική της εμπειρία: «Η οδοντογιατρίνα αποφάσισε να κάνει απονεύρωση στο πονεμένο δόντι μου, κι εκεί άρχισε το φρικτότερο μαρτύριο που είχα υποστεί στη ζωή μου. Οι βελόνες που χρησιμοποιούσε ήταν οι πιο χοντρές που είχα δει ποτέ. Πρώτη μου φορά ούρλιαζα από τον πόνο».
Τα σχόλια, δικά σας!
Δημοσίευση σχολίου