27 Δεκεμβρίου 1979: ειδικές δυνάμεις της KGB εισβάλλουν στο Προεδρικό Μέγαρο του Αφγανιστάν και δολοφονούν τον (κομμουνιστή) πρόεδρο, Χαφιζουλάχ Αμίν.
Κλαίνε και οδύρονται οι αριστεροί στην Ελλάδα, για την αναίμακτη καταδρομική επιχείρηση που οδήγησε στην σύλληψη του εκλεκτού τους, δικτάτορα (αλλά, «προοδευτικού» και «αντιιμπεριαλιστή» δικτάτορα), Μαδούρο. Ως και το διεθνές δίκαιο επικαλέστηκαν! Τι υποκριτές! Κάνουν πως ξεχνούν ότι πρώτη διδάξασα τέτοιων πρακτικών, ήταν η αγαπημένη τους Σοβιετική Ένωση, στο Αφγανιστάν, το 1979.
Ας τους φρεσκάρω λίγο την μνήμη...
Τον Απρίλιο του 1978, το φιλοσοβιετικό - κομμουνιστικό «Λαϊκό Δημοκρατικό Κόμμα του Αφγανιστάν», κατέλαβε την εξουσία με πραξικόπημα. Πρόεδρος της χώρας ανέλαβε ο Νουρ Ταρακί. Ωστόσο, η προσπάθεια επιβολής του κομμουνισμού, συνάντησε σφοδρές αντιδράσεις από τον λαό του Αφγανιστάν. Σύντομα, δημιουργήθηκαν και ανταρτικές ομάδες, οι «Μουτζαχεντίν», που μέσα στο 1979, κατέλαβαν τις 18 από τις 26 επαρχίες της χώρας.
Μπρος στον κίνδυνο ολοκληρωτικής κατάρρευσης του καθεστώτος, τον Σεπτέμβριο του 1979, κατέλαβε πραξικοπηματικά την εξουσία ο αναπληρωτής πρωθυπουργός Χαφιζουλάχ Αμίν, ο οποίος συνέχισε τις προσπάθειες για την επιβολή του κομμουνισμού, χρησιμοποιώντας κτηνώδεις μεθόδους κατά των αντιφρονούντων. Εις μάτην! Οι αντάρτες κέρδιζαν διαρκώς νέα εδάφη και πλησίαζαν επικίνδυνα την πρωτεύουσα Καμπούλ.
Ως ύστατη λύση, ο Αμίν άρχισε να ζητά επίμονα την επέμβαση των Σοβιετικών. Τελικά, οι Σοβιετικοί αποφάσισαν να του κάνουν το χατίρι και να στείλουν στρατεύματα. Παράλληλα όμως, σχεδίασαν και την δολοφονία του, θεωρώντας τον υπεύθυνο της αποτυχίας επιβολής του κομμουνισμού. Ανυποψίαστος γι’ αυτό που τον περίμενε, στις 27 Δεκεμβρίου 1979, ο Αμίν παρέθεσε επίσημο δείπνο στα μέλη της κυβέρνησης.
Επικρατούσε πανηγυρική ατμόσφαιρα, καθώς ο άρτι αφιχθής από την Μόσχα, Παντζσερί, γραμματέας της ΚΕ του κόμματος, έφερε καλά νέα: το Κρεμλίνο θα ανταποκρινόταν στα αιτήματα του Αμίν για αποστολή στρατευμάτων. Ο Αμίν σχολίασε θριαμβευτικά: «Οι σοβιετικές μεραρχίες είναι ήδη καθ’ οδόν προς τα εδώ. Πάντα σας έλεγα ότι ο σπουδαίος γείτονάς μας δεν θα μας εγκαταλείψει. Όλα πάνε καλά».
Στην πραγματικότητα, τίποτα δεν πήγαινε καλά! Μετά το δείπνο, ένας ένας οι καλεσμένοι του αλλά και ο ίδιος ο Αμίν, άρχισαν να εμφανίζουν έντονα συμπτώματα δηλητηρίασης! Ο Σοβιετικός μάγειρας (πράκτορας της KGB) που είχε προσλάβει, έκανε καλά την δουλειά του! Οι υπηρέτες και οι φρουροί κάλεσαν επειγόντως δύο Σοβιετικούς γιατρούς, οι οποίοι προφανώς δεν είχαν ενημερωθεί για την επιχείρηση δηλητηρίασης του Αμίν από την KGB και κατάφεραν να τον σώσουν.
Όταν ενημερώθηκε το Κρεμλίνο ότι ο Αμίν σώθηκε την τελευταία στιγμή, έβαλε σε ενέργεια το «plan b»! Μόλις νύχτωσε, ειδικές δυνάμεις της KGB πραγματοποίησαν έφοδο στο προεδρικό μέγαρο και σκότωσαν τον Αμίν, τα μέλη της οικογένειάς του και τους συνεργάτες του. Στην συνέχεια, κατέλαβαν όλα τα κυβερνητικά κτίρια και τις στρατιωτικές εγκαταστάσεις στην Καμπούλ. Ήταν η έναρξη της σοβιετικής κατοχής του Αφγανιστάν. Την επομένη, νέος (κατοχικός) πρόεδρος, διορίστηκε ο Μπαμπράκ Καρμάλ.
Τραγική ειρωνεία: είκοσι μέρες νωρίτερα, στις 7 Δεκεμβρίου, η Πράβντα είχε δημοσιεύσει στην πρώτη σελίδα της, ένα εγκάρδιο συγχαρητήριο μήνυμα του Σοβιετικού ηγέτη Μπρέζνιεφ, απευθυνόμενο στον «εκλεκτό σύντροφο Χαφιζουλάχ Αμίν». Στις 28 Δεκεμβρίου, οι Σοβιετικοί πολίτες μάθαιναν έκπληκτοι από την ίδια επίσημη πηγή, την Πράβντα, ότι ο «εκλεκτός σύντροφος Αμίν» είχε ξαφνικά μεταμορφωθεί σε έναν «αιμοδιψή καταπιεστή», κι ότι «καταδικάστηκε σε θάνατο για εγκλήματα κατά του ευγενούς λαού του Αφγανιστάν και εκτελέστηκε».
Τον Απρίλιο του 1978, το φιλοσοβιετικό - κομμουνιστικό «Λαϊκό Δημοκρατικό Κόμμα του Αφγανιστάν», κατέλαβε την εξουσία με πραξικόπημα. Πρόεδρος της χώρας ανέλαβε ο Νουρ Ταρακί. Ωστόσο, η προσπάθεια επιβολής του κομμουνισμού, συνάντησε σφοδρές αντιδράσεις από τον λαό του Αφγανιστάν. Σύντομα, δημιουργήθηκαν και ανταρτικές ομάδες, οι «Μουτζαχεντίν», που μέσα στο 1979, κατέλαβαν τις 18 από τις 26 επαρχίες της χώρας.
Μπρος στον κίνδυνο ολοκληρωτικής κατάρρευσης του καθεστώτος, τον Σεπτέμβριο του 1979, κατέλαβε πραξικοπηματικά την εξουσία ο αναπληρωτής πρωθυπουργός Χαφιζουλάχ Αμίν, ο οποίος συνέχισε τις προσπάθειες για την επιβολή του κομμουνισμού, χρησιμοποιώντας κτηνώδεις μεθόδους κατά των αντιφρονούντων. Εις μάτην! Οι αντάρτες κέρδιζαν διαρκώς νέα εδάφη και πλησίαζαν επικίνδυνα την πρωτεύουσα Καμπούλ.
Ως ύστατη λύση, ο Αμίν άρχισε να ζητά επίμονα την επέμβαση των Σοβιετικών. Τελικά, οι Σοβιετικοί αποφάσισαν να του κάνουν το χατίρι και να στείλουν στρατεύματα. Παράλληλα όμως, σχεδίασαν και την δολοφονία του, θεωρώντας τον υπεύθυνο της αποτυχίας επιβολής του κομμουνισμού. Ανυποψίαστος γι’ αυτό που τον περίμενε, στις 27 Δεκεμβρίου 1979, ο Αμίν παρέθεσε επίσημο δείπνο στα μέλη της κυβέρνησης.
Επικρατούσε πανηγυρική ατμόσφαιρα, καθώς ο άρτι αφιχθής από την Μόσχα, Παντζσερί, γραμματέας της ΚΕ του κόμματος, έφερε καλά νέα: το Κρεμλίνο θα ανταποκρινόταν στα αιτήματα του Αμίν για αποστολή στρατευμάτων. Ο Αμίν σχολίασε θριαμβευτικά: «Οι σοβιετικές μεραρχίες είναι ήδη καθ’ οδόν προς τα εδώ. Πάντα σας έλεγα ότι ο σπουδαίος γείτονάς μας δεν θα μας εγκαταλείψει. Όλα πάνε καλά».
Στην πραγματικότητα, τίποτα δεν πήγαινε καλά! Μετά το δείπνο, ένας ένας οι καλεσμένοι του αλλά και ο ίδιος ο Αμίν, άρχισαν να εμφανίζουν έντονα συμπτώματα δηλητηρίασης! Ο Σοβιετικός μάγειρας (πράκτορας της KGB) που είχε προσλάβει, έκανε καλά την δουλειά του! Οι υπηρέτες και οι φρουροί κάλεσαν επειγόντως δύο Σοβιετικούς γιατρούς, οι οποίοι προφανώς δεν είχαν ενημερωθεί για την επιχείρηση δηλητηρίασης του Αμίν από την KGB και κατάφεραν να τον σώσουν.
Όταν ενημερώθηκε το Κρεμλίνο ότι ο Αμίν σώθηκε την τελευταία στιγμή, έβαλε σε ενέργεια το «plan b»! Μόλις νύχτωσε, ειδικές δυνάμεις της KGB πραγματοποίησαν έφοδο στο προεδρικό μέγαρο και σκότωσαν τον Αμίν, τα μέλη της οικογένειάς του και τους συνεργάτες του. Στην συνέχεια, κατέλαβαν όλα τα κυβερνητικά κτίρια και τις στρατιωτικές εγκαταστάσεις στην Καμπούλ. Ήταν η έναρξη της σοβιετικής κατοχής του Αφγανιστάν. Την επομένη, νέος (κατοχικός) πρόεδρος, διορίστηκε ο Μπαμπράκ Καρμάλ.
Τραγική ειρωνεία: είκοσι μέρες νωρίτερα, στις 7 Δεκεμβρίου, η Πράβντα είχε δημοσιεύσει στην πρώτη σελίδα της, ένα εγκάρδιο συγχαρητήριο μήνυμα του Σοβιετικού ηγέτη Μπρέζνιεφ, απευθυνόμενο στον «εκλεκτό σύντροφο Χαφιζουλάχ Αμίν». Στις 28 Δεκεμβρίου, οι Σοβιετικοί πολίτες μάθαιναν έκπληκτοι από την ίδια επίσημη πηγή, την Πράβντα, ότι ο «εκλεκτός σύντροφος Αμίν» είχε ξαφνικά μεταμορφωθεί σε έναν «αιμοδιψή καταπιεστή», κι ότι «καταδικάστηκε σε θάνατο για εγκλήματα κατά του ευγενούς λαού του Αφγανιστάν και εκτελέστηκε».
Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, μαθαίνω από αξιόπιστες πηγές, ότι ο Βλαδίμηρος (ένας είναι ο Βλαδίμηρος και θαυμαστά τα έργα του!), ετοιμάζει ειδική στρατιωτική επιχείρηση για την απελευθέρωση του «εκλεκτού συντρόφου» Μαδούρο. Καλούνται όλοι οι σύντροφοι να είναι σε διαρκή αγωνιστική ετοιμότητα, για να βγουν στους δρόμους να πανηγυρίσουν.
Δημοσίευση σχολίου