Αμαλία: Ο Εβραίος Joseph Vissarionovich Stalin

Όταν οι Εβραίοι: Χίτλερ, Τρότσκι, Τίτο, Φρόιντ και ο Στάλιν ζούσαν ταυτόχρονα στη Βιέννη του 1913...

25 Φεβρουαρίου 1956: ο θεός των σταλινικών, γκρεμίζεται από το βάθρο του.

Σήμερα είναι ημέρα πένθους για τους σταλινικούς, καθώς μια ημέρα σαν την σημερινή, τρία χρόνια μετά τον θάνατό του (την δολοφονία του, επί το ακριβέστερον...), ο επίγειος θεός τους έπαψε να λατρεύεται και ρίχτηκε στο πυρ το εξώτερον, στην ίδια του την χώρα. Αν τυχόν γνωρίζετε κάποιον σταλινικό, παρακαλώ πολύ, να μην παραλείψετε να του πείτε συλλυπητήρια.

Η 25η Φεβρουαρίου 1956, ήταν η ημέρα ολοκλήρωσης του 20ού Συνεδρίου του ΚΚΣΕ. Τελευταίος πήρε τον λόγο ο ισχυρός άνδρας της μετασταλινικής περιόδου, Νικίτα Χρουστσώφ, ο οποίος εκφώνησε τον ιστορικό λόγο «Περί της προσωπολατρείας και των συνεπειών της». Ο λόγος εκφωνήθηκε κεκλεισμένων των θυρών, αλλά πολύ σύντομα το περιεχόμενό του έγινε γνωστό, κι έφερε τα πάνω κάτω για τους αριστερούς όλου του κόσμου.

Ο Χρουστσώφ, ξεκίνησε με την πολιτική διαθήκη που είχε υπαγορεύσει ο Λένιν στους συνεργάτες του, λίγο πριν πεθάνει. Στο κείμενο αυτό, ο Λένιν χαρακτήριζε τον Στάλιν «άξεστο», «επικίνδυνο» και «ακατάλληλο» για διάδοχό του και ζητούσε να παυθεί από την θέση του γενικού γραμματέα.

Στην συνέχεια, ο Χρουστσώφ αναφέρθηκε στην τύχη των ηγετικών στελεχών του κόμματος, που είχαν συμμετάσχει στο 17ο Συνέδριο του 1934: από τους 1.966 συνέδρους, 1.108 χαρακτηρίστηκαν «πράκτορες» και εκτελέστηκαν ή στάλθηκαν στα Γκουλάγκ. Από τα 139 μέλη της «καρδιάς» του κόμματος, της Κεντρικής του Επιτροπής, οι 98 χαρακτηρίστηκαν «εχθροί του λαού» και τουφεκίστηκαν. Τέλος, ο Χρουστσώφ αναφέρθηκε και τους απηνείς διωγμούς των μη σλαβικών λαών της ΕΣΣΔ, λέγοντας πως «δεν βασίζονταν σε καμμιά στρατιωτική αναγκαιότητα».

Το τελικό συμπέρασμα του Χρουστσώφ ήταν πως: «Ο Στάλιν είχε σκόπιμα διαστρεβλώσει τις αρχές της επανάστασης ώστε να εγκαθιδρύσει ένα καθεστώς σκληρής καταπίεσης, έναν κομμουνισμό της προσωπολατρείας και του στρατοπέδου».

Τα όσα επακολούθησαν, δικαίωσαν την πρόβλεψη που είχε κάνει ο Τρότσκι το καλοκαίρι του 1937: «Ο Στάλιν θα εξαφανιστεί από τη σκηνή κάτω από το βάρος των εγκλημάτων του, σαν ο νεκροθάφτης της επανάστασης και η πιο απαίσια μορφή της Ιστορίας».

Τις επόμενες μέρες, άρχισε η αποσταλινοποίηση της ΕΣΣΔ: έπαψε κάθε αναφορά στο όνομά του Στάλιν (λες και δεν υπήρξε ποτέ!), γκρεμίστηκαν όλα τα αγάλματα του, κι αφαιρέθηκε τ’ όνομά του από παντού. Από οδούς, πλατείες, πάρκα, κι απ’ αυτό ακόμα το Στάλινγκραντ, το οποίο πήρε την παλιά του ονομασία (Βόλγκογκραντ). Τέλος, απομακρύνθηκε και η σορός του από το Μαυσωλείο του Λένιν. Επίσης, έκλεισαν τα Γκουλάγκ και απελευθερώθηκαν οι πολιτικοί κρατούμενοι, κι όσοι Γερμανοί αιχμάλωτοι πολέμου είχαν επιζήσει. Στους τελευταίους, επιτράπηκε η επιστροφή στην πατρίδα τους.

Ακολούθησε η αποσταλινοποίηση των κομμουνιστικών χωρών, με την εκδίωξη των σταλινικών από τις κυβερνητικές θέσεις, αλλά και των ελεγχόμενων από την Μόσχα κομμουνιστικών κομμάτων των χωρών της Δύσης.

Στα πλαίσια αυτά, καθαιρέθηκε από γ.γ. του ΚΚΕ ο σταλινικός Νίκος Ζαχαριάδης, που χαρακτηρίστηκε «βαμμένος εχθρός του κόμματος και της Σοβιετικής Ένωσης», «πράκτορας της Ιντέλιτζενς Σέρβις» και «βρωμόνερο». Στην συνέχεια, διαγράφηκε από το κόμμα, ως «στοιχείο αντικομματικό, φραξιονιστικό, αντιδιεθνιστικό, εχθρικό» και ακολούθως, εξορίστηκε στην Σιβηρία.

Τα τελευταία χρόνια, γίνεται μια προσπάθεια «επανασταλινοποίησης». Στην Ρωσσία από τον Πούτιν και σε ό,τι έχει απομείνει από το διεθνές κομμουνιστικό κίνημα, από το ΚΚΕ. Μάταιος ο κόπος τους! Ό,τι γράφει, δεν ξεγράφει! Η Ιστορία, έχει κατατάξει -οριστικά και αμετάκλητα- τον Στάλιν στα πιο μαύρα καταστιχά της! 

Πηγές:
Νικίτα Σεργκιέγιεβιτς Χρουστσώφ, «Για την προσωπολατρία και τις συνέπειές της».
Λέων Τρότσκι, «Τα εγκλήματα του Στάλιν».

https://x.com/4fABkkc5xTv2aek/status/2026694767791231122