7 Απριλίου 2015: Όταν ο Τσίπρας «έπαιξε» το «ρωσσικό χαρτί» - Τα πολιτικά συμπεράσματα.
Τέτοιες μέρες του 2015, κι ενώ ο Τσίπρας έψαχνε απεγνωσμένα για λεφτά, προς όλες τις κατευθύνσεις, αποφάσισε να «παίξει» το «ρωσσικό χαρτί». Η πρόσκληση στην Μόσχα ήταν σχετικά εύκολη υπόθεση. Η Ρωσσία, επεδίωκε να βρει μια «πρόθυμη» χώρα της Ε.Ε., που να μπλοκάρει τις εναντίον της κυρώσεις, καθώς μόλις λίγους μήνες νωρίτερα είχε προχωρήσει στην αρπαγή της Κριμαίας, ενώ συνέχιζε να υποδαυλίζει την αναταραχή στο Ντονμπάς.
Από την άλλη, η Ρωσσία είχε την μοναδική της ευκαιρία μετά το 1949, να αποκτήσει κυρίαρχο ρόλο στην Ελλάδα, λόγω της κρίσης και των μνημονίων. Τα πράγματα ήταν απλά: θα μπορούσε να προσφερθεί (έστω και προβοκατόρικα...), να καλύψει τις τρέχουσες οικονομικές ανάγκες της Ελλάδας, μ’ ένα δάνειο με ευνοϊκούς όρους.
Άλλο που δεν ήθελε η άλλη πλευρά! Περιγράφει σχετικά ο Τσίπρας, στο προσφάτως εκδοθέν βιβλίο του: «Στην αντιπροσωπεία για τη Μόσχα συμμετείχαν ο Κοτζιάς, ο Ήσυχος, ο Λαφαζάνης και η Βαλαβάνη. Ασφαλώς, δεν ήταν ένα συνηθισμένο ταξίδι. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού, μου δημιουργήθηκε η αίσθηση πως τα μέλη της αποστολής που με συνόδευαν νόμιζαν ότι πήγαιναν στη Σοβιετική Ένωση και όχι στη Ρωσσία. Αυτό, βεβαίως, οφειλόταν στο βάρος που ασκούσε η κληρονομιά της ΕΣΣΔ πάνω μας. Δεν ήταν κάτι που είχαμε ξεπεράσει».
Ο ίδιος δε, περιγράφει τα συναισθήματά του ως εξής: «Ακόμα και σε μένα, που ήμουν νεότερος και χωρίς πολλές μνήμες του Ψυχρού Πολέμου, αυτό το ταξίδι προκαλούσε ένα δέος, απλώς δεν ήθελα μέσα μου να το παραδεχθώ».
Όπως αποδείχθηκε στην πράξη, η προσδοκία της ρωσσικής στήριξης, ήταν μια ακόμα αυταπάτη! Όπως λέει ο Τσίπρας, όταν του ζήτησε λεφτά, ο Πούτιν του απάντησε πως προτιμά να δώσει χρήματα σ’ ένα ορφανοτροφείο, παρά στην Ελλάδα, που την παρομοίασε με σκουπιδοτενεκέ! Επιπλέον, υπενθύμισε στον Τσίπρα, πως η Ελλάδα «ανήκει σε άλλη σφαίρα επιρροής», τον διαβεβαίωσε πως ισχύει ακόμα, για την Ελλάδα, η Συμφωνία της Γιάλτας και τον προέτρεψε να «τα βρει με την Μέρκελ».
Την διάψευση των προσδοκιών των παλαιοκομμομουνιστών του ΣΥΡΙΖΑ, επιβεβαίωσε αργότερα στο βιβλίο του ο Γάλλος πρόεδρος, Φρανσουά Ολάντ. Ο οποίος δεν είχε κανέναν λόγο να πει ψέματα, κι ούτε διαψεύστηκαν τα γραφόμενά του από την ρωσσική πλευρά. Σύμφωνα, λοιπόν, με τον Ολάντ, ο Πούτιν ήταν αυτός που του τηλεφώνησε, «καρφώνοντας» τον Τσίπρα, ότι πήγε γυρεύοντας για λεφτά, αλλά αυτός τον απέπεμψε.
Έρχομαι τώρα στο κρίσιμο πολιτικό συμπέρασμα, που συνάγεται απ’ όλα όσα διαβάσατε παραπάνω. Η σημερινή Ρωσσία, ακολουθεί πιστά την εξωτερική πολιτική της τσαρικής και της σοβιετικής περιόδου και, μετά τις εξελίξεις των τελευταίων χρόνων, κύριο μέλημά της, είναι να έχει κυρίαρχη επιρροή στις χώρες της πρώην ΕΣΣΔ. Αυτή την στιγμή, ειδικά σε Ουκρανία, Γεωργία και Μολδαβία. Και, πως στην πραγματικότητα, δεν ενδιαφέρεται καθόλου να αποκτήσει πολιτική επιρροή στην Ελλάδα, όπως δεν είχαν ενδιαφερθεί στο παρελθόν οι Τσάροι και ο Στάλιν.
Βέβαια, τον τελευταίο καιρό, έχουν αποκαλυφθεί πολλά «πουτινάκια», σε διάφορους πολιτικούς χώρους και, προφανώς έχουν την ενθάρρυνση (και την οικονομική ενίσχυση...) του Κρεμλίνου. Αυτό συμβαίνει, γιατί ετούτο τον καιρό, η Μόσχα χρειάζεται υποστήριξη στο θέμα της Ουκρανίας. Επίσης, επιθυμεί να έχει αρκετούς «χρήσιμους ηλίθιους» και στην Ελλάδα, για να τους χρησιμοποιήσει ως διαπραγματευτικό ατού, προκειμένου να κερδίσει ανταλλάγματα εκεί που πραγματικά επιθυμεί.
Δηλαδή, για να το κάνουμε λιανά, αν κάποια στιγμή πάει ο Έλληνας πρωθυπουργός στον Πούτιν και του πει: φεύγω από το ΝΑΤΟ και την Ε.Ε. Θα με καλύψεις οικονομικά και στρατιωτικά; Προφανώς, αυτός θα του απαντήσει: θα το σκεφτώ και θα σου απαντήσω. Είμαι σίγουρη, πως μόλις ο Έλληνας πρωθυπουργός κλείσει την πόρτα φεύγοντας, ο Πούτιν θα πάρει αμέσως τηλέφωνο τον Αμερικανό πρόεδρο, θα του πει τα καθέκαστα και θα καταλήξει ως εξής: τι ανταλλάγματα μου δίνεις στην Ουκρανία και στο Καζακστάν (για παράδειγμα...), για να τον διώξω;
Τα σχόλια, δικά σας!
https://x.com/4fABkkc5xTv2aek/status/2041539327348322305
Δημοσίευση σχολίου