Διεθνεῖς Τραπεζίτες καί FED

Αθανάσιου Χ. Παπανδρόπουλου: Πώς γίνεται και ρέει χρήμα χωρίς πληθωρισμό;

Μετά τήν εἴδησιν περί ἐλέγχου τῆς FED ἀπό τήν κυβέρνησιν Τράμπ ( 21 Απριλίου 2019 Ο Τραμπ «χτύπησε» την FED και παίρνει τον έλεγχό της) εἶναι λογικό νά ἔχῃ στραφεῖ τό ἐνδιαφέρον τοῦ κόσμου στό τί μπορεῖ νά ἔχῃ ὡς συνέπεια,σέ παγκόσμιον ἐπίπεδον,μία τέτοια «σύγκρουσις».

Πολλοί εἶναι αὐτοί πού βιάστηκαν νά προβλέψουν τήν τύχη τοῦ Τράμπ,συγκρίνοντάς τον μέ τόν Τζόν Φιτζέραλντ Κένεντι,ὁ ὁποῖος τό 1963,μέ τόν νόμο 11110, νά πάρη τίς ἐξουσίες τῆς FED, μ᾿ ἀποτέλεσμα τήν δολοφονία του. Ἐγώ θά κρατήσω κάποιες ἀποστάσεις ἀπό μία τέτοια ἄποψιν,γιά τόν ἁπλούστατον λόγον πώς μία τέτοια κίνησις ἐκ μέρους τοῦ Τράμπ πού γνωρίζει ἄριστα τί σημαίνει διεθνεῖς τραπεζίτες καί FED,δέν πρέπει νά ἔχῃ ἡρωϊκή ἀφετηρία... Πιθανῶς νά ὑπάρχει μία ἄλλη ...συνωμοσία πίσω ἀπό αὐτήν καί γιατί ὄχι σχεδιασμένη καί πάλιν ἀπό τούς ἰδίους...

Γι᾿αὐτό θά δημοσιεύσουμε μία σειρά ἀναρτήσεων,πρωτίστως γιά τό τί εἶναι ἡ FED,δῆλα δή ἡ Κεντρική Τράπεζα τῆς Ἀμερικῆς,ἀπό ποιούς δημιουργήθηκε καί ποιός ὁ πραγματικός της σκοπός.

Οἱ πληροφορίες εἶναι ἀπό τό βιβλίο τοῦ Ἰωάννη Ἀντωνόπουλου :Παγκόσμιος Συνωμοσία,τό ὁποῖο θεωρῶ ἕνα ἐκ τῶν σπουδαιοτέρων βιβλίων ἐπί τοῦ θέματος παγκόσμια συνωμοσία.

Γιά ἀρχή ἄς δοῦμε τί σημαίνει Διεθνεῖς Τραπεζίτες καί πῶς λειτουργοῦν.

Γρἀφει ὁ Ἰωάννης Ἀντωνόπουλος :

Ἀφοῦ ὁ μεγαλύτερος μοχλός τῶν συνωμοτῶν εἶναι οἰκονομικές χρηματικές,ὁ ἀναγνώστης διά νά ἀντιληφθῇ τόν μηχανισμόν τῶν συνωμοτῶν,θά πρέπει νά ἔχη βασικές γνώσεις τραπεζικῆς καί ἰδιαίτερα διεθνοῦς τραπεζικῆς.Τό κοινό πιστεύει ὅτι οἱ κυβερνήσεις του δανείζονται δανείζονται ἀπό τόν λαόν μέσω τῶν ὁμολογιῶν. Ἐν τῇ πράξει ὅμως ἕνα ἐλάχιστον ποσοστόν καλύπτεται ὑπό τῶν ἰδιωτῶν. Τό μεγαλύτερον ποσοστόν τῶν ὁμολογιῶν τούτων καλύπτεται ὑπό κολοσσιαίων τραπεζικῶν ἑταιρειῶν γνωστῶν ὡς Διεθνῶν Τραπεζιτῶν.

Τό εὔλογον ἐρώτημα εἶναι τί ἐγγυήσεις δίδει μία κυβέρνησις ἤ ἕνας βασιλεύς ὅταν δανείζεται ἀπό μίαν διεθνῆ τράπεζαν.Ὅπως καί εἰς μίαν ἐπιχείρησιν μία κυβέρνησις διά νά δυνηθῇ νά δανεισθῇ χρήματα,πρέπει νά παραχωρήση ἕνα μέρος ἀπό τήν κυριαρχίαν της εἰς τόν πιστωτήν διά ἐγγύησιν.Ὁ πιστωτής τραπεζίτης διά νά ἐξαναγκάση τήν κυβέρνησιν νά τοῦ ἐπιστρέψη τό Κεφάλαιον καί τούς τόκους δύναται νά χρησιμοποιήση τόν ἐχθρόν ἤ ἀντίπαλόν της.Ἐάν ὁ Μονάρχης ἤ τό Κράτος δέν ἔχει ἐχθρούς θά πρέπει νά τοῦ δημιουργήση ὁ τραπεζίτης.

Ἀπό τούς πρώτους Εὐρωπαίους Διεθνεῖς τραπεζίτες,ἦσαν οἱ Ἰππότες Ναΐτες,οἱ ὁποῖοι ἦσαν κάτοικοι τῶν περσσοτέρων Εὐρωπαϊκῶν πόλεων καί διέθεταν ἀρκετά κεφάλαια ἀπό τίς εἰσφορές τῶν πιστῶν,οἱ ὁποῖες ἦσαν τόσο πολλές ὥστε νά ἀποτελέσουν κι᾿ἕνα βασικό λόγον τῆς ἐκτροπῆς τῆς ἀποστολῆς των.

Mayer Amschel Rothschild

Ἐξαίρετος παίκτης αὐτοῦ τοῦ παιχνιδιοῦ ἦτο ὁ περίφημος Οἶκος τῶν Ῥότσιλντ. Ὁ ἱδρυτής του,ὁ ἑβραῖος Μέϋρ Ῥότσιλντ (1743-1812),εἰς Φρανκφούρτην,ἐκράτησεν ἕναν ἀπό τούς πέντε υἱούς του εἰς Φρανκφούρτην γιά νά διευθύνη τήν Τράπεζαν τῆς Φρανκφούρτης καί ἔστειλε τούς ἄλλους εἰς τό Λονδῖνον,Παρίσι,Βιέννην καί τήν Νάπολιν. Οἱ Ῥότσιλντἐπλούτισαν ἀπίστευτα κατά τήν διάρκεια τοῦ ΙΘ΄αἰῶνος,χρηματοδοτοῦντες τίς κυβερνήσεις διά νά πολεμοῦν ἡ μία τήν ἄλλην.

Ὁ καθηγητής Στιοῦαρτ Κραίην,λέγει :

«Ἐάν ἐξετάσης κάθε πόλεμον τοῦ ΙΘ΄αἰ. εἰς τήν Εὐρώπην θά ἴδης ὅτι πάντοτε ἐτερμάτιζεν μέ τήν ἀποκατάστασιν ἑνός ἰσοζυγίου δυνάμεων.Μέ κάθε ἀνακατάταξιν ὑπῆρχεν ἕνα ἰσοζύγιον δυνάμεων,εἰς μίαν νέαν ὁμάδα γύρω ἀπό τόν οἶκο τῶν Ῥότσιλντ εἰς τήν Ἀγγλίαν,Γαλλίαν ἤ Αὐστρίαν.Κατέτασσαν τά ἔθνη κατά τοιούτον τρόπον,ὥστε ἐάν κάποιος βασιλεύς δέν συνεμορφοῦτο ἔνας πόλεμος θά ἐξέσπα καί τό ἀποτελέσμά του θά ἀπεφασίζετο ἀπό τό ποιά πλευρά θά ἐχρηματοδοτεῖτο.Ὁ ἔλεγχος τῆς δανειστικῆς καταστάσεως τῶν ἐμπολέμωνἐθνῶν ἀποτελεῖ συνήθως καλήν ἔνδειξιν τοῦ ποῖος ἔπρεπε νά τιμωρηθῇ».

Ὁ καθηγητής Κουΐγκλεϋ μᾶς λέει ὅτι,οἱ Ῥότσιλντ καί οἱ ἄλλοι διεθνεῖς τραπεζίτες ἦσαν διαφορετικοί ἀπό τούς συνηθισμένους τραπεζίτες. Ἦσαν κοσμοπολιτικοί καί διεθνεῖς.Ἦσαν πολύ κοντά στίς κυβερνήσεις καί ἰδιαιτέρως ἐνδιαφερόμενοι γιά τά κρατικά χρέη,περιλαμβανομένων καί τῶν διεθνῶν κυβερνητικῶν χρεῶν.Αὐτοί οἱ τραπεζίτες καλοῦνται «Διεθνεῖς Τραπεζίτες».

Τίποτε δέν ὁδηγεῖ μίαν κυβέρνησιν εἰς χρέος περισσότερον ἀπό ἕναν πόλεμον.Δέν ἦτο καθόλου ἀσυνήθιστη ἡ πρακτική αὐτῶν νἀ χρηματοδοτήσουν καί τά δύο μέρη τῶν πλέον αἱμοσταγῶν πολεμικῶν συγκρούσεων.Ἒπί παραδείγματι,κατά τήν διάρκειαν τοῦ Ἀμερικανικοῦ Ἐμφυλίου πολέμου,οἱ Βόρειοι ἐχρηματοδοτοῦντο ὑπό τῶν Ῥότσιλντ μέσω τοῦ ἀμερικανοῦ ἀντιπροσώπου τοῦ Ἀ. Μπέλμοντ καί οἱ Νότιοι μέσω τῶν Ἐρλάγκερ συγγενῶν τῶν Ῥότσιλντ.

Δύνασαι νά ἐλέγχης μία κυβέρνησιν ἐάν σοῦ ὀφείλη.Ὁ δανειστής δύναται νά ζητῆ καί νά λαμβάνη δικαιώματα μονοπωλίων,ἀπό μία κυβέρνησιν σέ ἐθνικές τράπεζες,πηγές ἐνέργειας,συγκοινωνίες κ.λπ. Οἱ διεθνεῖς τραπεζίτες κατορθώνουν νά ἔχουν τό μονοπώλιον τοῦ ἐθνικοῦ χρήματος.Ἐν τῇ πράξει αὐτῇ κατεῖχαν ὡς ἰδιωτικοί ὀργανισμοί,τίς Κεντρικές τράπεζες τῶν διαφόρων εὐρωπαϊκῶν ἐθνῶν. Οἱ Κεντρικές Τράπεζες τῆς Ἀγγλίας,Γαλλίας,Γερμανίας ἦσαν ἰδιοκτησία τῶν μονοπωλίων παραχωρημένων ὑπό τῶν κυβερνήσεων συνήθως ὡς ἐπιστροφή τῶν δανείων των.

Ὅταν ἡ «Ὁμάς τῶν Δικαίων Ἀνδρῶν» προσέλαβε τόν Κάρλ Μάρξ νά γράψη τό σχεδιάγραμμα τῆς κατακτήσεως,καλούμενον Κομμουνιστικόν Μανιφέστο,στό 5 μέρος ἔλεγε :«συγκέντρωσις τῆς πίστεως στά χέρια τοῦ κράτους μέσω μίας Ἐθνικῆς Τραπέζης μέ Ἐθνικόν Κεφάλαιον καί ἀποκλειστικότητα μονοπωλίου». Ὁ Λένιν εἶπε ἀργότερα ὅτι, ἡ ἵδρυσις μίας Κεντρικῆς Τραπέζης ἦτο τό 90% τῆς κομμουστικοιποιήσεως μιᾶς χώρας. Οἱ συνωμότες αὐτοί ἐγνώριζαν ὅτι δέν δύνανται νά ἔχουν τήν κυριαρχίαν ἑνός ἔθνους ἄνευ στρατιωτικῆς δυνάμεως ἐκτός ἐάν αὐτό τό ἔθνος ἔχει Κεντρική Τράπεζαν,μέσω τῆς ὁποίας δύναται νά κυριαρχήση τῆς οἰκονομίας του. Ὁ ἀναρχικός Μπακοῦνιν παρατηροῦσε σαρκαστικός γιά τούς ὁπαδούς τοῦ Μάρξ : «ἔχουν τό ἕνα πόδι μέσα στήν τράπεζα καί τό ἄλλο πόδι στήν σοσιαλιστική κίνησιν»

Ὁ καθηγητής Κουΐγκλεϋ,λέει : ...οἱ σημαντικές οἰκονομικές δυνάμεις τοῦ κόσμου ἦσαν στά χέρια αὐτῶν τῶν τραπεζῶν ἐπενδύσεων,οἱ ὁποῖες παραμένουν κυρίως εἰς τά παρασκήνια στίς ἴδιες ἀφανεῖς ἰδιωτικές τράπεζές των. Αὐτοί ἐσχημάτισαν ἕνα σύστημα διεθνοῦς συνεργασίας καί ἐθνικῆς κυριαρχίας,περισσότερον ἰσχυράν καί περισσότερον μυστικήν ἀπό ὅ,τι τῶν ἀντιπροσώπων των στίς Κεντρικές Τράπεζες.

Ἦτο φυσικόν ἐκεῖνοι πού εξουσίαζαν τίς Κεντρικές Τράπεζες τῆς Εὐρώπης νά ἐπιθυμοῦν νά ἐφαρμόσουν ἕνα παρόμοιο κατεστημένο καί στίς ΗΠΑ. Ἀπό τίς πρῶτες ἡμέρες τῆς Ἀμερικανικῆς ἀνεξαρτησίας,οἱ Πατέρες τοῦ Ἔθνους ἐφοβοῦντο τήν ἐξουσίαν τῆς Ἀμερικῆς μέσω χειρισμῶν τοῦ χρήματος καί ἠωνίζοντο ἐναντίον τῶν διεθνῶν τραπεζιτῶν. Ὁ Τόμας Τζέφερσον ἔγραψε στόν Τζών Σμίθ : «...εἰλικρινῶς πιστεύω ὅπως καί ἐσύ ὅτι οἱ τραπεζικές ἐγκαταστάσεις εἶναι περισσότερον ἐπικίνδυνες ἀπό σταθμευμένους στρατούς...»

Ὁ Γουσταῦος Μέϋερς ἀποκαλύπτει: «...κάτω ἀπό τήν ἐπιφάνειαν οἱ Ῥότσιλντ ἔχουν μίαν δυναμικήν ἐπήρειαν εἰς τό νά ἐπιβάλλουν οἰκονομικούς νόμους...»

John Pierpont Morgan Sr.

Διά νά ἀποδείξουν τήν ἀνάγκην ὑπάρξεως μιᾶς Κεντρικῆς Τραπέζης,οἱ διεθνεῖς τραπεζίτες ἐδημιούργησαν μίαν σειράν ἀπό πανικούς εἰς ἐπίδειξιν τῆς δυνάμεώς των,μίαν προειδοποίησιν πρός τούς ἄλλους τραπεζίτας διά τό τί θά συνέβαινε ἐάν δέν συνεμορφοῦντο. Ὁ ἐκτελεστής αὐτῶν τῶν μαθημάτων ἦτο ὁ Τζών Π. Μόργκαν,ἀμερικανός γεννημένος ἀλλά ἐκπαιδευμένος στήν Ἀγγλίαν καί τήν Γερμανίαν. Ὁ Μόργκαν ἐφέρετο ὡς ἀντιπρόσωπος εἰς τήν Ἀμερικήν τῶν Ῥότσιλντ τῆς Ἀγγλίας.

Paul Moritz Warburg

Ὁ ἄνθρωπος πού ἐπρόκειτο νά παίξη τόν πλέον σημαντικό ῥόλον εἰς τήν δημιουργία αὐτῆς τῆς Κεντρικῆς Τραπέζης τῆς Ἀμερικῆς,ἦτο ὁ Πώλ Βάρμπουργκ,ὁ ὁποῖος ἀπό καιροῦ εἶχε μεταναστεύσει εἰς τήν Ἀμερικήν μαζί μέ τόν ἀδερφό του Φέλιξ,ἀπό τήν Γερμανία,τό 1902. Ἄφησαν τόν ἀδελφό τους Μάξ εἰς τήν Φρανκφούρτην γιά νά διευθύνη τήν ἐκεῖ οἰκογενειακήν τράπεζαν.

Jakob Heinrich Schiff

Ὁ Πώλ Βάρμπουργκ ἐνυμφεύθη τήν Νίνα Λόεμπ,κόρην τοῦ Σολομῶντος Λόεμπ τῆς «Κούν Λόεμπ καί Σία»,τῆς πλέον δυναμικῆς άμερικανικῆς διεθνοῦς τραπεζικῆς ἑταιρείας. Ὁ ἀδελφός Φέλιξ ἐνυμφεύθη τήν Φρίντα Σίφφ,κόρη τοῦ Ἰακώβου Σίφφ,τοῦ ἐξουσιαστῆ πίσω ἀπό τήν «Κούν Λόεμπ καί Σία». Κατά τόν ΙΗ΄αίῶνα,οἱ Σίφφ καί Ῥότσιλντ ἔμεναν στήν ἴδια διπλοκατοικία στήν Φρανκφούρτην. Εἶναι γνωστόν ὅτι ὁ Σίφφ ἀγόρασε τήν ἑταιρικήν του μερίδα εἰς τήν Κούν Λόεμπ,μέ χρήματα τοῦ Ῥότσιλντ. Ὁ Πωλ καί ὁ Φέλιξ Βάρμπουργκ ἔγιναν ἑταῖροι εἰς τήν «Κούν Λόεμπ καί Σία».

Solomon Loeb

ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ

(FRS,Federal Reserve System- Ὁμοσπονδιακόν Ἀποθεματικόν Σύστημα-)

Τό 1907 ὁ Πώλ Βάρμπουργκ ἀφιέρωσεν ὅλο τοόν χρόνον του μιλώντας γράφοντας καί δίνοντας διαλέξεις γιά τήν ἀνάγκη τῆς τραπεζικῆς ἀναθεωρήσεως στίς ΗΠΑ. Μαζί του εἰργάζετο καί ὁ Νέλσων Ὤλντριντς, γνωστός ὡς ὁ «ὁ ἄνθρωπος τοῦ Μόργκαν εἰς τήν Γερουσίαν». Ἡ κόρη τοῦ Ὤλντριντς, ἡ Ἄμπυ, ἐνυμφεύθη τὀν Τζών Δ. Ροκφέλλερ τόν νεώτερον. Μετά τόν πανικόν τοῦ 1907, (δημιούργημα τοῦ Τζ. Π. Μόργκαν), ὁ Ὤλτριντς ἐτοποθετήθη ἀπό τήν Γερουσίαν νά κατευθύνη τήν Ἐθνικήν Οἰκονομικήν Ἐπιτροπήν (!). Ὅταν ἦσαν ἕτοιμοι, οἱ Βάρμπουργκ καί οἱ Ὤλντριντς, ἄνευ οὐδεμιᾶς ἄλλης ἀνακοινώσεως, μαζί καί μέ ἄλλους διεθνεῖς τραπεζίτες, διοργάνωσαν μίαν ἀπό ίις πλέον σημαντικές μυστικές συνεδριάσεις εἰς τήν ἱστορίαν τῶν ΗΠΑ.

John Davison Rockefeller Jr.

Τό σκηνικόν ἐλέγχετο πλήρως καί κάτω ἀπό τόν ἔλεγχόν των ἦτο ὁλόκληρος ἡ οικονομία. 

Ὁ Γερουσιαστής Ὤλντριντς ἔστειλε μυστικές προσκλήσεις εἰς τούς:

1) Χ.Π. Νταίηβισον, τῆς Τζ. Π. Μόργκαν &Σία, 2) Φ.Α. Βάντερλιπ, Πρόεδρον της National City Bank, ἰδιοκτησίας τῶν Ροκφέλλερ, 3) Α.Π. Ἄντριου, Ὑφυπουργόν Οἰκονομικῶν, 4) Βενιαμίν Στρόνγκ, της Τράπεζικῆς Διαχειριστικῆς Ἐταιρείας τῶν Μόργκαν και 5) Πώλ Βάρμπουργκ.

Ἡ συνεδρίασις ἔγινε στήν λίμνη Τζέκυλ τῆς Πολιτείας τῆς Γεωργίας. Σκοπός τους ἦτο νά γράψουν, (οὐσιαστικά νά ἐγκρίνουν), τίς τελικές εἰσηγήσεις διά τήν ἵδρυσιν τῆς Κεντρικῆς Τραπέζης τῆς Ἀμερικῆς. Ἐπειδή ὁ ὅρος Κεντρική Τράπεζα ἀντηχοῦσε δυσμενῶς εἰς τό κοινόν, τήν ὡνόμασαν «Ὁμοσπονδιακόν Ἀποθεματικόν Σύστημα» (FEDERAL RESERVE SYSTEM).

Ὅταν τό νομοσχέδιον δέν ἦτο δυνατόν νά προωθηθῆ εἰς τό Κογκρέσσον ἐφήρμοσαν νέα τακτική. Τό Ρεπουμπλικανικόν κόμμα ἦτο πολύ συνδεδεμένο μέ τήν Γουώλ Στρήτ, τό Χρηματιστήριο τῆς Ν. Ὑόρκης. Ἡ μόνη ἐλπίς ἦτο νά τό συγκαλύψουν καί νά τό ἐπαναφέρουν ἀπό τούς Δημοκρατικούς, σάν ἕνα μέτρο νά γυμνώσουν τήν Γουώλ Στρητ ἀπὀ τήν δύναμή της. Ἡ εὐκαιρία ἦλθε μέ τό πλησίασμα τῶν προεδρικῶν ἐκλογῶν τοῦ 1912. Χρηματοδότης καί ἐξουσιαστής ὅλων τῶν ὑποψηφίων ἦτο ὁ Τζ. Π. Μόργκαν.

Ὁ δημοκράτης Γούντρω Οὐΐλσων ἦτο «ἰδιοκτησία του Μόργκαν ». Ἀπό τό 1907 ἀπεδέχετο τήν πρότασιν τῆς δημιουργίας Κεντρικῆς Τραπέζης καί ἐξῆρε τόν ρόλον τοῦ Μόργκαν εἰς τήν Ἀμερικανικήν Κοινωνίαν.

Κατά τήν προεκλογικήν του ἐκστρατείαν ὁ Οὐΐλσων διεκήρυττε: «εἴμεθα ἐναντίον τοῦ νομοσχεδίου γιά τήν δημιουργίαν μιᾶς Κεντρικῆς Τραπέζης». Ἀλλά τά «μεγάλα παιδιά» ἤξεραν ποιόν ἔχουν ἀγοράσει. Χρηματοδότης τοῦ Οὐΐλσων, ἐκτός ἀπό τόν Μόργκαν, ἦσαν καί ὁ Ἰακώβ Σίφφ, Β. Μπαρούχ, Χ. Μοργκεντάου, Τ.Φ. Ράϊαν καί ὁ ἐκδότης τοῦ Νιού Γιόρκ Τάϊμς, Ἀδόλφος Ὄχς.

«Μαντρόσκυλο» τοῦ Κατεστημένου, γιά νά ἐξουσιάζη τόν Οὐΐλσων, καί αὐτός πού ὠδήγησε τό πρόγραμμα μέσω τοῦ Κογκρέσσου, ἦτο ὁ μυστήριος «Συνταγματάρχης» Ε.Μ. Χάουζ, υἱός ἑνός ἀντιπροσώπου τῆς Ἀγγλίας, μέ οἰκονομικά ἐνδιαφέροντα τῆς Ἀμερικῆς τοῦ Νότου, ἐκπαιδευμένος στήν Ἀγγλία. Ὁ τίτλος ἦτο τιμητικός διότι ὁ Χάουζ οὐδέποτε ὑπηρέτησε στόν στρατό. Ἦτο ἄνθρωπος τῶν παρασκηνίων, ὁ κινών τά νήματα καί θεωρεῖται ἀπό πολλούς ἱστορικούς, ὡς ὁ πραγματικός πρόεδρος τῆς Ἀμερικῆς, κατά τήν θητεία τοῦ Οὐΐλσων. Ὁ Χάουζ σ᾿ἕνα βιβλίο του ἔγραφε: γιά τήν «ἐφαρμογή τοῦ σοσιαλισμοῦ κατά τό ὄνειρο τοῦ Κάρλ Μάρξ» .

Wilson καί Edward Mandell House ἡ ...νυφίτσα στά δεξιά

Ἰωάννη Ἀντωνόπουλου : Παγκόσμιος Συνωμοσία (ἔκδοσις 1988,σελ. 215-219)

Σημείωσις : Περιττόν,φαντάζομαι νά σᾶς πῶ,ὅτι ἡ συντριπτική πλειοψηφία τῶν ἀνωτέρω ἀναφερομένων προσώπων,ἄν ὄχι ὅλα,εἶναι ἑβραϊκῆς καταγωγῆς. Μέ ὅτι μπορεῖ νά σημαίνει αὐτό...

Ὁ «Συνταγματάρχης» ἦτο ὁ ἀόρατος φύλαξ ἄγγελος τοῦ νομοσχεδίου τῆς Κεντρικῆς Τραπέζης τῆς Ἀμερικῆς,συνειργάζετο πλήρως μέ τόν Πώλ Βάρμπουργκ κατά τήν διαδικασίαν τοῦ νομοσχεδίου στό Κογκρέσσο. Τό νομοσχέδιον ἐψηφίσθη τό 1913,ἀπό τό Κογκρέσσο καί τήν Γερουσία.

 
Τότε ὁ Πώλ Βάρμπουργκ εἶπε στόν Χάουζ :

 
«δέν ἔγινε ἀκριβῶς ὅπως τό ἠθέλαμε,ἀλλά αὐτή ἡ ἔλλειψις δύναται νά προσαρμόζεται ἀργότερα διά τῆς διοικητικῆς διαδικασίας».

Ὑπῆρξαν μεγάλες καί εἰλικρινεῖς ἀντιθέσεις ἐναντίον τοῦ νομοσχεδίου,ἀλλά ὄχι τόσες καί ὄχι τόσο μεγάλες,ὅσο τῶν συνηγόρων του. Ὁ βουλευτής Κ.Α. Λίντμπεργκ ὁ πρεσβύτερος,εἶπε εἰς τό Κογκρέσσο :
«Αὐτός ὁ νόμος δημιουργεῖ τό πλέον γιγαντιαῖον τράστ εἰς τήν γῆν...ἡ ἀόρατος κυβέρνησις μέσῳ τῆς δυνάμεως τοῦ χρήματος,ἡ ὁποία ἀπεδείχθη ὅτι ὑπάρχει ...θά μονιμοποιηθῇ ...ὁ νέος Νόμος θά δημιουργῇ πληθωρισμόν ὁποτεδήποτε τό τράστ τό ἐπιθυμεῖ».

Οἱ «σωτῆρες» τῶν ΗΠΑ δημιουργοῦν τήν Κεντρική Τράπεζα (φωτό)

Ὁ Πώλ Βάρμπουργκ μαζύ μέ μία ὁμάδα,διαλεγμένους ἀπό τόν «Συνταγματάρχη» Χάουζ,ἐδιωρίσθησαν (!) εἰς τό πρῶτον Διοικητικό Συμβούλιον τῆς Ὁμοσπονδιακῆς Ἀποθεματικῆς Τραπέζης,τῆς Κεντρικῆς Τραπέζης τῆς Ἀμερικῆς.

Ἡ Κεντρική Τράπεζα ἐξουσιάζει τῆν προσφοράν τοῦ χρήματος διά τῶν ἐπιτοκίων,διά τῶν διαφόρων περιθωρίων δανεισμοῦ τῶν τραπεζῶν ἀπό αὐτήν,διά τοῦ ἐλέγχου τοῦ χρηματιστηρίου,διά τῆς ἐπιστασίας καί ἐλέγχου ὁλοκλήρου τοῦ Τραπεζικοῦ Συστήματος τῆς Χώρας,διά τοῦ ἐλέγχου ἐπί τῶν διεθνῶν συναλλαγῶν κ.λπ. Συνεπῶς διαχειρίζεται ὁλόκληρον τήν οἰκονομίαν,δημιουργοῦσα πληθωρισμόν ἤ ἀνατίμησιν τοῦ χρήματος,ὑποχώρησιν ἤ ὑπερθέρμανσιν τοῦ χρήματος καί μπορεῖ νά στέλνη τίς τιμές τοῦ χρηματιστηρίου πάνω ἤ κάτω κατά τό γοῦστο της.

Ἡ «μεγάλη» στιγμή τῆς ὑπογραφῆς τῆς δημιουργίας τῆς Federal Reserve,ἀποθανατισμένη σέ πίνακα (φωτό)

Ὁ βουλευτής Ράϊτ Πάτμαν,Πρόεδρος τῆς Τραπεζικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Κογκρέσσου ὑποστηρίζει :
«Εἰς τάς ΗΠΑ,σήμερον ἔχουμε δύο κυβερνήσεις...τήν νόμιμον συνταγματική κυβέρνησιν ...μίαν ἀνεξάρτητον,ἀνεξέλεγκτον καί αὐτόνομον κυβέρνησιν εἰς τήν Κεντρική Τράπεζαν,ἐκτελοῦσα τάς ἐξουσίας τοῦ χρήματος,αἱ ὁποῖαι ἔχουν διαφυλαχθῆ διά τό Κογκρέσσον ὑπό τοῦ Συντάγματος»

φωτό

Οὔτε ὁ Πρόεδρος, οὔτε οἱ βουλευτές, οὔτε ὁ Ὑπουργός Οἰκονομικῶν διευθύνουν τήν Κεντρικήν Τράπεζαν σέ θέματα χρήματος, αὐτή τούς κατευθύνει (!). Ὅλως δε παραδόξως ἡ Κεντρική Τράπεζα οὐδέποτε ἔχει ἐλεγθῆ ἀπό ὁρκωτούς λογιστές καί πάντοτε ἠρνήθη σθεναρῶς τοιοῦτον ἔλεγχον.(σημ. Πελασγικῆς :ἀκριβῶς ὅπως τό ΚΚΕ,μά ἀκριβῶς ! ! ! )

Ἀπό τήν ἐποχήν τοῦ Προέδρου Οὐΐλσων τό Ἐθνικό Χρέος τῆς Ἀμερικῆς ηὐξήθη, ἀπό 1 δισεκατομμύριον δολλάρια εἰς 455 δίς δολλάρια. Οἱ πληρωμένοι τόκοι, κυρίως στούς διεθνεῖς τραπεζίτες, εἶναι τώρα 22 δίς δολλάρια ἐτησίως. Ἐν τῷ μεταξύ ὁ χρυσός ἔχει ὑποθηκευθῆ στίς Εὐρωπαϊκές Τράπεζες καί τό ἀσήμι ἔχει ὅλο πωληθῆ.

Μετά τήν ἵδρυσιν τῆς Κεντρικῆς Τραπέζης, ἐδόθησαν ἐγγυήσεις εἰς τό Ἀμερικανικόν κοινόν ὅτι δέν θά ὑπῆρχαν ἀπότομοι διακυμάνσεις καί ὅτι οἱ οἰκονομικοί κύκλοι θά ἐμετριάζοντο μέ ἐπέμβασιν τῆς Κ. Τραπέζης, ὥστε νά ἔχωμεν μία σταθεράν καί πραγματική ἄνοδον. Ἀλλά ὁ βουλευτής Λίντμπεργκ ἰσχυρίζετο κατηγορηματικῶς ὅτι: «ἀπό τώρα οἱ οἰκονομικές καταστροφές θά δημιουργοῦνται ἐπιστημονικῶς».

Ἡ χρησιμοποίησις μιᾶς Κεντρικῆς Τραπέζης, διά τήν δημιουργίαν ἐναλλασσομένων περιόδων πληθωρισμοῦ καί ἀποπληθωρισμοῦ, καί ἔτσι νά ἐξασφαλίζουν τήν διαφοράν διά κολοσσιαῖα κέρδη, εἶχε ἐπεξεργασθῆ ἀπό τούς Διεθνεῖς Τραπεζίτες σέ μία πλήρη καί ἀκριβῆ ἐπιστήμη. Μέ ὄργανον ἐλέγχου καί συγκεντρώσεως τοῦ πλούτου τῶν Κεντρικῶν Τραπεζῶν, οἱ Διεθνεῖς Τραπεζίτες ἦσαν ἕτοιμοι διά τό πρῶτο γερό κτύπημα. Μεταξύ 1923 καί 1929 ἡ Κεντρική Τράπεζα προξένησε πληθωρισμόν τῆς τάξεως τοῦ 62%. Τά περισσότερα ἀπό αὐτά τά χρήματα ἐχρησιμοποιήθησαν διά τήν ἀγοράν μετοχῶν πού ἀνέβασαν τήν ἀγοράν σέ ἰλιγγιώδη ὕψη. Οἱ ἐφημερίδες ἐπληρώνοντο ἀπό τούς μεσίτες καί χρηματιστές νά ἐρεθίζουν καί νά προκαλοῦν τό κοινό νά ἀγοράζη μετοχές σάν ἕνα μέσο εὔκολου πλουτισμοῦ.

Ὁ Montagu Norman (δεξιά) μέ τόν ὑπουργό οἰκονομικῶν τοῦ Χίτλερ Hjalmar Schacht (ἀριστερά) φωτό

Ἡ Οἰκονομική Ἐπιτροπή τοῦ Κογκρέσσου εἶχε εἰδοποιηθῆ ὅτι ἕνα μεγάλο οικονομικό κράχ ἑτοιμάζετο ἀπό τό 1927. Ὁ Κυβερνήτης τῆς Τραπέζης τῆς Ἀγγλίας,Montagu Norman, ἐπῆγε στήν Οὐάσιγκτον στίς 6-2-1929 νά συνεργασθῆ μέ τόν Ὑπουργόν Οἰκονομικῶν. Ὁ Νόρμαν πού περιγράφετο ὡς ὁ «οἰκονομικός δικτάτωρ τῆς Εὐρώπης» ἐκαυχάτο ὅτι: «κρατᾶ τήν ἡγεμονίαν τοῦ Κόσμου».

Ἀμέσως μετά τήν μυστηριώδη αὐτή ἐπίσκεψιν, τό Διοικητικόν Συμβούλιον τῆς Κεντρικῆς Τραπέζης, ἀντέστρεψεν τήν πολιτικήν τοῦ εὔκολου χρήματος καί ἄρχιζε νά ἀνεβάζη τό προεξοφλητικόν ἐπιτόκιόν της πρός τίς Ἐμπορικές Τράπεζες, μέ ἀποτέλεσμα νά στενέψη τήν προσφοράν τοῦ χρήματος. Τό διογκωμένον ἐπί ἑπτά χρόνια μπαλόνι ἔσπασε, ὅταν οἱ χρηματιστές τῆς Ν. Ὑόρκης ἄρχισαν νά ζητοῦν ἐντός 24 ὡρῶν τήν ἐπιστροφήν τῶν δανείων τῶν μεσιτῶν. Αὐτό ἐσήμαινεν ὅτι οἱ μεσίτες καί οἱ πελάτες ἔπρεπε νά ρίξουν τίς μετοχές των στήν ἀγορά γιά νά μπορέσουν νά πληρώσουν τά δάνειά των. Ἑπόμενον ἦτο νά παραλύση τό Χρηματιστήριον, ὅλοι πωλοῦσαν, κανένας δέν ἀγόραζε μέ ἀποτέλεσμα τήν πλήρη παράλυσι ὅλου τοῦ τραπεζικοῦ συστήματος τῆς χώρας. 

Οἱ Τράπεζες πού δέν ἀνῆκαν στήν συνωμοτικήν ὁλιγαρχίαν εἶχαν ἐμπλακῆ σημαντικά εἰς δάνεια μεσιτῶν καί πελατῶν κατ᾿αὐτόν τόν χρόνον. Ἔτσι οἱ ἀναλήψεις τούς ἐξήντλησαν ἀμέσως τά ἀποθέματα τῶν Τραπεζῶν καί ἐξηναγκάσθησαν νά κλείσουν. Ἡ δέ Κεντρική Τράπεζα δέν ἔσπευσεν εἰς βοήθειαν, παρ᾿ὅτι εἶχαν ὑποχρέωσιν καί ὁδηγίες διά νόμου νά διατηροῦν μίαν ἐλαστικήν χρηματικήν κατάστασιν.

Τό κοινό, πολλοί μεσίτες καί τραπεζίτες πῆραν ἕνα γερό κτύπημα, ἀλλά ὄχι καί τό «Κατεστημένον». Ἐγνώριζαν τήν σχεδιαζομένην καταστροφήν καί εἶχαν λάβει τά μέτρα τους σέ σημεῖον πού νά ἐπωφεληθοῦν. Οἱ ἔξυπνοι ἀργότερα ἀγόρασαν πίσω αὐτές τίς μετοχές μέ ἔκπτωση 90%.

Ὁ βουλευτής Α. Μακφάντεν, Πρόεδρος τῆς Ἐπιτροπῆς Τραπεζικῆς καί Τραπεζογραμματίων τοῦ Κογκρέσσου, ἐσχολίασε:

 
«Δέν ἦτο (τό κράχ) τυχαῖο. Ἦτο μία προσεκτικῶς σχεδιασμένη σύμπτωσις. Οἱ Διεθνεῖς Τραπεζίτες ἤθελαν νά φέρουν μίαν κατάστασιν ἀπελπισίας, ἔτσι ὥστε νά ἐμφανισθοῦν ὡς ἐξουσιασταί ὅλων μας».

φωτό

Ἀπό τότε μέχρι τώρα ἡ Ἀμερικανική οἰκονομία εἶχε πολλά σκαμπανεβάσματα τοῦ οἰκονομικοῦ κύκλου της, τά ὁποῖα ἠδύναντο κάλλιστα νά βοηθοῦν, βάσει τοῦ σχεδιασμού, τό «Κατεστημένον» στό ἐξάφρισμα τοῦ κοινοῦ, πωλούντες πρό τοῦ ἀποκορυφώματος τῶν τιμῶν, "ΡEAK" καί ἀγοράζοντες πρό τοῦ κατωτάτου σημείου, "TROUGH". Ὁ χρόνος τῶν σημείων αὐτῶν ἦτο γνωστός μόνον εἰς τούς «ἔσω» καί ἐκάλυπτεν ὁλόκληρο τό πλέγμα τῆς οἰκονομίας.(σημ.Πελασγικῆς :Βλέπε καί Σόρος)

Ἡ Κεντρική Τράπεζα κάτω ἀπό τήν κυριαρχίαν τῶν «συνωμοτῶν» ἦτο ἕνα θαυμάσιον ὄργανον μέ τό ὁποῖον θά μποροῦσαν νά ἀνεβάζουν τό Δημόσιο Χρέος εἰς τά ὕψη, εἰσπράττοντες ἔτσι κολοσσιαῖα ποσά ἀπό τόκους καί ἐξουσιάζοντες πλήρως τήν οἰκονομίαν καί τήν δανείστριαν Κυβέρνησιν. Μόνον κατά τήν διάρκειαν τοῦ Οὐΐλσων τό Ἐθνικόν Χρέος τῆς Ἀμερικῆς ηὐξήθη κατά 800%.

Δύο μῆνες πρό τῆς ψηφίσεως τοῦ Νομοσχεδίου περί τῆς Κεντρικῆς Τραπέζης, εἶχαν ἤδη δημιουργήσει τόν μηχανισμόν διά τήν εἴσπραξιν καί πληρωμήν τοῦ χρέους. Ἦτο ἡ ἐφαρμογή τοῦ προοδευτικοῦ φόρου. Ὁ φόρος αὐτός ἀποτελεῖ τόν δεύτερον ὅρον σοσιαλιστικοποιήσεως μιᾶς χώρας. Δέν ἀποτελεῖ δε παράδοξον τό γεγονός ὅτι, οἱ ὑπερπλούσιοι ὑπεστήριξαν ἕνα τέτοιο μέτρο, ἀφοῦ οἱ ἴδιοι εἶχαν φροντίσει νά μεταφέρουν τίς κολοσσιαῖες περιουσίες τους σέ οἰκογενειακά ἱδρύματα, ἀπαλλασσόμενα πλήρως παντός φόρου, ὅπως τά ἱδρύματα Φόρντ, Κάρνεγκι, Ροκφέλλερ κλπ. Συγχρόνως δέ μέ τήν ἀπαλλαγήν των εἶχαν τό πλεονέκτημα ὅτι οἱ ἀνταγωνιστές των θά ἐπλήρωναν φόρο καί ἔτσι θά ἐμειώνετο ἡ ἀνταγωνιστικότης των.

Ριζοσπαστικά κινήματα δέν ἐπιτυγχάνουν ποτέ ἐκτός ἐάν προσελκύουν τό μεγάλο κεφάλαιον ἤ καί τήν ἔξω ὑποστήριξιν. 

Ὁ Σπένγκλερ ἔγραφε:

 
«δέν ὑπάρχει προλεταριακό, ἀκόμη οὔτε κομμουνιστικό κίνημα, τό ὁποῖον νά μήν ὑπεκινήθη ἀπό τά συμφέροντα τοῦ Κεφαλαίου…».

Οἱ συνωμότες εἶχαν πλέον δημιουργήσει τόν τρόπον φουσκώματος τοῦ Δημοσίου Χρέους, τήν εἴσπραξιν καί τήν ἀπαλλαγήν των ἀπό τούς φόρους, διά τήν πληρωμήν τοῦ Χρέους. Τό μόνον πού ἐχρειάζοντο ἦταν ὁ λόγος διά τό φούσκωμα τοῦ Χρέους. Τίποτε ὅμως δέν ἀνεβάζει τό Χρέος περισσότερον ἀπό ἕναν πόλεμο. Ὁ Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος ἐσχεδιάζετο ἀπό τούς ἴδιους ἤδη στήν Εὐρώπη.

1908-1913: Jekyll Island and The Federal Reserve (φωτό)

Εἶναι δέ τόσο καλά παραλλαγμένο τό ὅλον σύστημα, ὥστε νά μήν τό ἀντιλαμβάνονται ἀκόμη καί κορυφαῖοι οἰκονομολόγοι. Ὅταν τό 1965, στό Σικάγο, ἔπαιρνα μεταπτυχιακό μάθημα με θέμα την Κεντρικήν Τράπεζαν τῆς Ἀμερικής (FRS), τόσον οἱ συμφοιτητές μου, ὅσον κι᾿ἐγώ, εἴμαστε γοητευμένοι ἀπό τό ὅλο σύστημα. Ἐνῶ ἕνας βετεράνος, μεμυημένος φίλος μου, μοῦ έλεγε: «Τζών, αὐτά εἶναι γιά μαθητές Δημοτικοῦ. Διάβασε τί ἔγινε στό Τζέκιλ Ἄϊλαντ, γιά νά ἰδῆς ποιό εἶναι τό FRS καί γιά ποιόν δουλεύει» .

Ἰωάννου Ἀντωνοπούλου,«Παγκόσμιος Συνωμοσία» (ἔκδοσις 1988,σελ. 219-222).

Ἡ Πελασγική

https://sxolianews.blogspot.com/2019/04/fed_21.html